Bodrum’da Unutulmaz Bir Mevsim Tadımı...

Bodrum’da yaz, kendini her zaman yüksek sesle anlatmaz. Bazen gün batımının altın saat ışığında, özenle kurulmuş bir sofrada ya da havaya usulca karışan tanıdık bir kokuda belirir.

Daze Türkbükü’nde sınırlı sayıda davetlinin katılımıyla gerçekleşen yaz buluşması da böyle bir atmosfer taşıyordu: Gösterişten uzak, ayrıntılara yakın ve mevsimin doğal ritmiyle uyumlu.

İş, sanat ve yaratıcı endüstrilerden isimleri buluşturan akşam, alışılmış bir yaz davetinden çok, farklı disiplinlerin aynı masa çevresinde karşılaştığı sakin bir keşif alanına dönüştü. Demet ve Hakan Ateş, Simay Dinç, Hakan Kütahya, Burcu Hancı, Nevra Sezer, Çisem Çakır, Berkant Sülüşoğlu, Ali Cireli, Mehmet Kutlu ve Peyma Ayanoğlu’nun aralarında bulunduğu konuklara Pınar Pişkin, Aslı Özdural ile Deniz Yanık da eşlik etti.

İstanbul’dan Bodrum’a temelli yerleşen yaratıcı endüstri profesyonelleriyle birlikte yarımada, geleneksel Ege mutfağını korurken tasarım, hikâye anlatıcılığı ve yeni nesil gastronomi anlayışıyla beslenen bambaşka bir gurme kültüre evriliyor. Buradaki yeni lüks; fazlalıkta değil, malzemeye gösterilen saygıda, doğru ayrıntıda ve deneyimin bütünlüğünde kendini gösteriyor.

Günün ışığı yumuşarken başlayan program, kokunun hafızayla kurduğu görünmez bağ etrafında şekillendi. Işıl Ece Erdoğmuş Becer’in yön verdiği duyusal anlatı, konukları kokuların katmanlı dünyasında kısa bir keşfe çıkarırken akşamın ikinci bölümünde söz, Parfüm Tarihçisi Dr. Rana Babaç Çelebi’ye geçti.

Çelebi; lavanta, yasemin, ıhlamur ve reyhan gibi yazın karakteristik bitkilerini tarihsel kullanımları, kültürel anlamları ve koku hafızasındaki yerleri üzerinden anlattı. Bitkilerden elde edilen kokulu özün küçük şişelerde konuklara sunulması ve gecenin tatlısına eşlik etmesi, buluşmanın en incelikli ayrıntılarından biri oldu. Koku burada yalnızca güzel bir eşlikçi değil; mevsimi, coğrafyayı ve kişisel hatıraları birbirine bağlayan görünmez bir anlatıcıydı.

Gecenin akışını şekillendiren bir diğer unsur da mutfağın mevsimsel dili oldu... Başlangıçta Antep fıstığıyla panelenmiş keçi bûche peyniri, kapya biber, soya filizi, ejder meyvesi ve balsamik glaze ile hazırlanan Büş Semizotlu Salata servis edildi. Ardından balsamik, parmesan, hardallı vinegret, pesto ve Memecik zeytinyağıyla tamamlanan dana carpaccio.

San Marzano domates sosu, fior di latte mozzarella, pepperoni ve parmesanla hazırlanan Tavern Pepperoni, sofranın daha rahat ve paylaşımcı bölümünü temsil ediyordu. Ana yemekte Béarnaise sosun eşlik ettiği ıslak dinlendirilmiş dana antrikot sunuldu. Final ise yüzde 85 bitter çikolata, zeytinyağı ve biber kıtırıyla hazırlanan Namaleka ile yapıldı. Tatlının üzerine eklenen bitkisel koku dokunuşu, menünün finalini gecenin anlatısına bağlayan küçük ama hatırlanmaya değer bir jestti.

Menü, birbirinden bağımsız tabaklar dizisi olmaktan çok, gecenin temposunu belirleyen bir kurgu gibi ilerledi: Önce taze ve canlı, ardından derinleşen; finaldeyse koku hafızasına geri dönen ölçülü bir akış.

Kusursuz görünmeye çalışmayan bir masa, kendi ritminde ilerleyen sohbetler ve duyular arasında sessizce kurulan bağlar… Çünkü bazı yaz akşamları görünür olmaya çalışmaz. Yalnızca doğru ayrıntılarla hatırlanır.