Işığın Kokusu: Atelier Rebul Contemporary Istanbul’da Koku ile Sanatı Buluşturdu

9 Eki

2 dakikada okunur

Işığın Kokusu: Atelier Rebul Contemporary Istanbul’da Koku ile Sanatı Buluşturdu

Sanatçı Sergen Şehitoğlu’nun Rebul “Golden Hour” enstalasyonu, İstanbul’un ışığını, hareketini ve kokusunu aynı duyusal deneyimde buluşturuyor.

Bir şehrin ışığı kokuyla anlatılabilir mi? Peki ya günün yalnızca birkaç dakika süren bir anı, koku aracılığıyla yeniden deneyimlenebilir mi?

Atelier Rebul, Contemporary Istanbul 2026 kapsamında sanatçı Sergen Şehitoğlu ile gerçekleştirdiği Golden Hour enstalasyonunda, İstanbul’un gün doğumu ve gün batımındaki kendine özgü ışığını kokuyla buluşturdu.

Tersane İstanbul’da sergilenen çalışma, markanın İstanbul Golden Hour koleksiyonundan ilham almış. Parfümeri dünyasında kokuları değerlendirmek için kullanılan test kâğıtlarının (mouillettes) formundan esinlenen heykelsi elemanlar, rüzgârın etkisiyle hareket ederek kokuyu çevrelerine yayarken; gün ışığını yansıtan metalik yüzeyler akşam saatlerinde içten aydınlanarak farklı bir görünüm kazandı.

Böylece Contemporary İstanbul boyunca ışık, hava ve koku, sürekli değişen bir kompozisyonun parçalarına dönüşmüş oldu.

Rebul enstalasyonunda koku burada yalnızca esere eşlik eden bir atmosfer değil; eserin mekânla ve izleyiciyle kurduğu ilişkiyi biçimlendiren unsurlardan biri.

Rüzgârın yönü, ışığın değişimi ve kokunun havadaki yayılımı, deneyimin her an yeniden şekillenmesine katkıda bulunurken fuar katılımcılarından yoğun ilgi gördü.

1895 yılına uzanan kökleriyle Rebul, Contemporary Istanbul 2026 kapsamında parfümeri geleneğini çağdaş sanatın çok duyulu ifade yaklaşımıyla buluştururarak, kokunun yalnızca bir tüketim nesnesi değil, kültürel ve sanatsal bir anlatım aracı olarak da değerlendirilebileceğini hatırlatmış oldu.

Sergen Şehitoğlu’nun Golden Hour enstalasyonu, aynı zamanda olfaktif sanatın giderek genişleyen ifade alanına ilişkin bir soru da ortaya koydu: Görünmeyen ve doğası gereği geçici olan koku, görsel sanatların kalıcılık fikriyle nasıl bir ilişki kurabilir?

Belki de bu çalışmanın en ilgi çekici yanı, İstanbul’u temsil etmek için tanıdık bir siluete ihtiyaç duymaması. Şehrin karakteri bu kez ışığın yüzeylerde bıraktığı izde, havanın hareketinde ve kokunun uyandırdığı çağrışımlarda aranıyor.

Çünkü bir şehri hatırlamak, her zaman onu yeniden görmek anlamına gelmiyor. Bazen bir koku, bir anı bütün ayrıntılarıyla geri getirmeye yetiyor.